Holistische heling: waarom vertragen echte verandering mogelijk maakt

Echte verandering begint zelden door nog harder te proberen. Vaak begint ze net op het moment dat we stoppen met onszelf voorbij te lopen.

Onlangs was ik te gast bij de One Percent Improvement podcast, waar we spraken over holistische therapie, bewustzijn, lichaamsgericht werken en de stille maar krachtige verandering die kan ontstaan wanneer we stoppen met onszelf te zien als een project dat gerepareerd moet worden.

Het werd een open en persoonlijk gesprek, gebaseerd op echte ervaringen. Ik vertelde meer over mijn werk en visie als holistisch therapeut en over de patronen die ik steeds opnieuw tegenkom, zowel in mijn eigen leven als in mijn praktijk in België.

Je kunt het volledige gesprek hier bekijken of beluisteren:

• Bekijk de aflevering op YouTube

• Beluister de aflevering op Spotify

• Beluister de aflevering op Apple Podcasts

  
  

Er slechts over praten, is niet genoeg

Praten kan enorm helpend zijn. Het kan helderheid, woorden en begrip brengen. Voor veel mensen geeft het al verlichting wanneer ze kunnen benoemen wat er gebeurd is of een bepaald patroon beginnen te herkennen.

Maar soms bereikt praten een grens.

Je kunt perfect begrijpen waarom je op een bepaalde manier reageert, terwijl je lichaam zich nog steeds aanspant.

Je kunt weten dat je veilig bent, terwijl je zenuwstelsel die veiligheid nog niet voelt. Misschien heb je al veel gereflecteerd, boeken gelezen en cursussen gevolgd, en toch merk je dat je telkens opnieuw in dezelfde patronen terechtkomt.

Dat betekent niet dat je gefaald hebt. Het laat vooral zien dat heling niet alleen in ons hoofd plaatsvindt.

Het lichaam draagt herinneringen op zijn eigen manier. Niet als een verhaal met een begin, midden en einde, maar in de vorm van sensaties, impulsen, spanning, lichaamshouding, ademhalingspatronen en beschermingsreacties. Wanneer we alleen via het hoofd werken, kunnen we de laag missen waarin het lichaam ons nog steeds probeert te beschermen.

Hier krijgt holistische heling voor mij betekenis. Ik kijk naar de mens als geheel, niet alleen naar gedachten of symptomen. Wat draagt het lichaam nog met zich mee? Welke emoties hebben nog geen ruimte gekregen? En wat is er nodig om wat je bewust begrijpt ook werkelijk te kunnen voelen en ervaren?

Het lichaam staat niet los van bewustzijn

In de podcast spraken we over de verbinding tussen het lichaam, emoties en bewustzijn. We behandelen deze vaak als afzonderlijke delen, terwijl ze elkaar in werkelijkheid voortdurend beïnvloeden.

Denk maar aan een eenvoudig moment van stress. Je gedachten beginnen sneller te gaan. Je ademhaling wordt oppervlakkiger. Je schouders trekken op. Je buik spant zich aan. Misschien voel je angst, frustratie, verdriet of irritatie. Nog voordat je goed beseft wat er gebeurt, reageert je lichaam al.

Hetzelfde geldt voor heling.

Bewustzijn is niet alleen kunnen denken: “Ik weet dit over mezelf.” Het betekent ook kunnen opmerken wat er in jou gebeurt, terwijl het gebeurt.

Dat kan bijvoorbeeld zijn:

• Ik voel mijn borstkas dichtgaan terwijl ik hierover praat.

• Mijn keel spant zich aan wanneer ik nee probeer te zeggen.

• In mijn hoofd voel ik me rustig, maar mijn buik voelt angst.

• Ik blijf glimlachen, terwijl mijn lichaam eigenlijk afstand wil nemen.

• Mijn lichaam zit vol spanning, maar 'ze' vinden niets.

Die kleine momenten zijn belangrijk. Ze brengen eerlijkheid en maken zichtbaar waar wat je denkt of weet nog niet helemaal overeenkomt met wat je lichaam ervaart.

Foto na een cuppingsessie. Ik ervaarde al jarenlang aanhoudende spanning in mijn rug, zonder dat daar een duidelijke lichamelijke oorzaak voor gevonden werd.

Vastzitten kan ook een uitnodiging zijn

Veel mensen zijn streng voor zichzelf wanneer ze het gevoel hebben vast te zitten. Ze vinden dat ze ondertussen verder zouden moeten staan, rustiger zouden moeten zijn, sterker, gedisciplineerder of verder in hun proces.

Maar vastzitten betekent niet altijd dat er iets mis is. Het laat juist zien dat de manier waarop je tot nu toe door het leven bent gegaan niet meer werkt.

Een blokkade kan een moment zijn waarop je systeem op de rem gaat staan.

Waar je lichaam niet langer wil blijven doorgaan, aanpassen, pleasen of presteren ten koste van jezelf. Die plek vraagt niet om nog meer druk, maar juist om aandacht.

In mijn werk zie ik vaak mensen die al ontzettend hard geprobeerd hebben om iets te veranderen. Ze hebben zichzelf geanalyseerd, gewerkt aan hun mindset, gezocht naar antwoorden en geprobeerd te begrijpen waar bepaalde patronen vandaan komen. Die inspanning is oprecht en heeft ook waarde.

Maar soms vraagt echte verandering iets anders.

Vertragen. Lang genoeg om te kunnen voelen wat er werkelijk aanwezig is. Niet alleen het verhaal dat je erover kunt vertellen of de verklaring die je ervoor hebt gevonden, maar wat daaronder zit. Het verdriet, de boosheid, de vermoeidheid, het verlangen of simpelweg de sensatie in je lichaam.

Dat is niet altijd comfortabel. Maar vaak begint daar wel iets te bewegen.

Soms zit de meest helende stap niet in nog meer doen, maar in aanwezig genoeg zijn om jezelf niet langer voorbij te lopen.

Vertragen is niet hetzelfde als niets doen

Vertragen wordt soms gezien als niets doen, afwachten of minder ambitieus zijn. Binnen lichaamsgericht en energetisch werk betekent vertragen voor mij juist dat je bewuster gaat luisteren.

Wanneer je vertraagt, kun je beginnen opmerken op welke momenten je jezelf voorbijloopt. Wanneer je ja zegt terwijl je lichaam eigenlijk nee aangeeft. Wanneer oude angst het overneemt. Of hoe snel je naar een verklaring zoekt, terwijl er eigenlijk eerst iets gevoeld wil worden.

En net daar ontstaat keuze.

Zonder bewustzijn reageren we vaak automatisch vanuit patronen die we doorheen de jaren hebben opgebouwd. Wanneer je ze begint op te merken, kan zelfs een klein moment van vertraging al iets veranderen. Een ademhaling. Een hand op je lichaam. Even niet onmiddellijk reageren. Eerlijk zeggen wat je voelt. Of bij een sensatie blijven zonder ze meteen te willen oplossen.

Ook tijdens het gesprek in de podcast kwam dit regelmatig terug. Verandering ontstaat niet altijd door jezelf ergens doorheen te duwen. Soms ontstaat ze juist wanneer je wat dieper in je lichaam durft te zakken en je systeem de ruimte krijgt om iets anders te ervaren.

Reflectie krijgt meer diepgang wanneer je voldoende vertraagt om jezelf werkelijk te kunnen horen.

De diepere boodschap uit het gesprek

Wat na de podcast vooral bij mij bleef hangen, was hoe eenvoudig de boodschap eigenlijk in kern is.

We hoeven niet altijd beter te worden in onszelf herstellen of veranderen.

We mogen vooral eerlijker worden naar onszelf, meer aanwezig zijn en durven voelen wat er onder al dat proberen en volhouden leeft.

Dat is voor mij de kern van mijn werk.

Er is niets mis met jou omdat je het gevoel hebt vast te zitten.

Je lichaam werkt je niet tegen omdat het reageert.

En emoties zijn geen probleem dat opgelost of weggewerkt moet worden.

Vaak zijn het signalen die vragen om aandacht, zorg en ruimte.

De uitnodiging is om voldoende te vertragen om jezelf te ontmoeten waar je nu bent.